‘Het is altijd de laatste sleutel aan de bos die de deur opent’. Een uitdrukking die Paris Hilton onlangs twitterde en ik schaamteloos van haar heb gejat. Ik ben namelijk dol op clichés, uitdrukkingen en gezegdes.
Ik bezig ze dan ook vaak. De tweet van Paris herhaal ik de laatste tijd als een heilige mantra als dingen niet direct lukken. Ik ben namelijk bezig met acquisitie en in deze roerige tijden is het fijn als ‘nee’ uitmondt in een ‘ja!’. Zo’n sleutelgezegde helpt me daar dan bij.
Ook ondernemerswijsheden, die meestal in de vorm van handige lijstjes op internet circuleren, neem ik graag tot mij. Zoals ‘9 dingen die succesvolle ondernemers doen’ of ’19 tips voor meer succes als zzp’er’. Ik verslind ze met hun digitale huid en haar. Met positief blijven kun je immers alles bereiken, toch? Zelfs de minister-president Rutte is aanhanger van het positivisme: als we allemaal gewoon een huis of nieuwe auto kopen, komt het goed met die crisis. Echt!
Een andere, zeer favoriete mantra van mij is: niets blijft zoals het is. Dat geldt voor alles. Dus helaas, ook voor fijne dingen. Alles gaat voorbij. Liefde die kapot knalt, familieleden die doodgaan, vriendschappen die verwelken. Het klinkt misschien morbide maar ik put er juist kracht uit. Want ook voor de vervelende dingen gaat het op: ook die gaan voorbij.
Had ik dat ook maar geweten op mijn 13e, toen ik op de middelbare school zat. Onzeker als ik was, vond ik het moeilijk om aansluiting te vinden bij de andere leerlingen. Echte vriendinnen had ik dan ook niet. Ik droeg in die tijd graag Snoopy-truien, misschien dat het daar aan lag. Tijdens de pauzes had ik in ieder geval niemand om mee te praten dus vluchtte ik naar de bibliotheek om de tijd te doden. Mijn middelbare schooltijd, er leek geen einde te komen aan die eeuwige kwelling.
Inmiddels heb ik geleerd dat aan alles een eind komt; aan verdriet, rouw en stress. Niets blijft zoals het is. Dus er komt een eind aan de crisis en op een dag komen alle zzp’ers weer om in het werk. Tot die tijd blijf ik ook Paris’ tweet herhalen. Want een dezer dagen is er opeens een opdrachtgever, investeerder, ontwikkelaar of multinational die ‘ja!’ zegt tegen één (maar liefst meerdere) van mijn fantastische ideeën. En gaan er vele deuren open.
Maar het is altijd met die laatste sleutel. Paris heeft gelijk.
27 april 2013
